Geestelijke onderwerpen

Welkom

op de site van Mart Prins

Bijbelstudies

over belangrijke bijbelse onderwerpen

  1. Avondmaal
  2. De Christelijke Doop
  3. Israel en de Gemeente
  4. Israel
  5. Schaduwbeeld en werkelijkheid
  6. Valse leer van de R.K. kerk
  7. Verbond in ref kerk

[javascript protected email address]

Schaduwbeeld en werkelijkheid.

.De belangrijkste gebeurtenis in het leven van een mens is zijn wedergeboorte. Door het geloof in de dood en opstanding van Jezus Christus, gaat hij/zij over van een natuurlijk mens naar een geestelijk mens. De wedergeboren mens gaat over van een voor hem vertrouwde natuurlijke wereld naar een geestelijke, voor hem onzichtbare wereld.

Joh. 3:5 Jezus antwoordde: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand geboren wordt uit water en Geest, kan hij het Koninkrijk Gods niet binnengaan. 6 Wat uit het vlees geboren is, is vlees, en wat uit de Geest geboren is, is geest. 7 Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gij lieden moet wederom geboren worden.

Eerst het natuurlijke, daarna het geestelijke...
In de bijbel staat dat het natuurlijke (stoffelijke) eerst komt en pas daarna het geestelijke. Of in andere bewoordingen: eerst het zichtbare en daarna het onzichtbare of eerst het schaduwbeeld en daarna de werkelijkheid (in Christus).

2Cor. 4:18 daar wij niet zien op het zichtbare, maar op het onzichtbare; want het zichtbare is tijdelijk, maar het onzichtbare is eeuwig. Heb. 10:1 Want daar de wet slechts een schaduw heeft der toekomstige goederen, niet de gestalte dier dingen zelf… Heb 9:24 Want Christus is niet binnengegaan in een heiligdom met handen gemaakt, een afbeelding van het ware, maar in de hemel zelf, om thans, ons ten goede, voor het aangezicht Gods te verschijnen;

Schaduwbeeld en werkelijkheid
In het oude testament waren de offeranden heel belangrijk, in het nieuwe testament komen we deze als zodanig niet meer tegen; onder het oude verbond (de wet van de Sinai)was de besnijdenis een voorwaarde, in het nieuwe testament lezen we: "besneden zijn of niet besneden zijn betekent niets maar of men een nieuwe schepping is" (Gal. 6:15). In het O.T. worden de beelden zodanig beschreven dat deze door de zintuigen van de natuurlijke mens zijn waar te nemen. In het N.T. wordt de onzichtbare, geestelijke werkelijkheid uitgelegd. Als schaduwbeeld en geestelijke betekenis verwisseld worden, of wanneer het schaduwbeeld voor de werkelijkheid wordt aangezien, leidt dit ons op de verkeerde weg. Met het schaduwbeeld voor ogen blijven we een natuurlijk persoon en aards gericht, richten we ons naar de geestelijke werkelijkheid dan groeien we naar het beeld Gods. Het niet onderscheiden van schaduwbeeld en de daarin aanwezige geestelijke betekenis, die de werkelijkheid is, heeft in de kerk in de loop van de tijd voor heel veel moeilijkheden gezorgd. Er zijn veel valse leringen uit voortgekomen. Men hield het natuurlijke schaduwbeeld voor de geestelijk werkelijkheid. De bijbel wil ons dat in het N.T. op veel manieren telkens weer duidelijk maken.

Voorbeelden:
Een aantal voorbeelden maakt het boven staande duidelijk. Ook bij personen, die het schaduwbeeld aangeven, zien we dat de eerste persoon, het natuurlijke leven vertegenwoordigt, terwijl de tweede persoon de geestelijke werkelijkheid aangeeft.
- 1. De eerste mens, Adam was een schaduwbeeld van de laatste Adam, Jezus. De eerste mens, was geschapen uit het stof der aarde. De tweede Mens (Christus) was verwekt door de Heilige Geest. Jezus zei: Ik ben van boven, gij zijt van beneden.
- 2. De eerste zoon van Adam, Kaïn was op de aarde gericht, de tweede zoon, Abel had een andere, een hemelse visie.
- 3. Abrams oudste zoon, Ismaël was op natuurlijke verwekt,terwijl Isaäk geboren werd werd door een belofte van God. (Gen.17:21)
- 4. Jacobs eerstgeborene Esau, verkocht zijn eerstgeboorterecht aan zijn jongere broer Jacob. Esau koos voor het aardse leven, Jacob had visie voor het eeuwige leven.
- 5. Toen Jacob de twee zonen van zijn zoon Jozef zegende, kruiste hij zijn armen en gaf hij met zijn rechterhand de eerste zegen aan de jongste, Efraim en daarna een zegen aan de oudste Manasse.
- 6. Het eerste volk van God, de Israëlieten, was een natuurlijk volk. Het ware volk van God De Gemeente, ontstaat door het geloof, het is een geestelijk volk met een eeuwig leven. God formeerde een natuurlijk volk op deze aarde om een afbeelding te zijn van een hemelse werkelijkheid. De verlossing van het volk Israël uit de slavernij van Egypte, de reis naar het beloofde land, met daarbij de doorgang door de Rode zee, de moeilijke woestijnreis, het ontvangen van de wet, de oversteek over de Jordaan en de inname van het beloofde land, zijn schaduwbeelden van de vorming van de Gemeente van Jezus Christus               -7. Het natuurlijke Jeruzalem was een schaduwbeeld van het hemelse Jeruzalem neerdalende uit de    hemel                                                                                                                                                                                                                                                            -8. De aardse tempel was een beeld van de hemelse tempel, de Gemeente van Jezus Christusl.
- 9. Ook ieder mens heeft eerst een natuurlijk leven en bezit daarna (na de wedergeboorte) het werkelijke eeuwige leven in Christus. Laten we deze voorbeelden eens nader gaan bekijken.

Personen
1. Adam - Jezus.

Adam was geschapen uit het stof der aarde. God blies de levensadem in hem. Hij was geschapen naar Gods beeld en gelijkenis, geschapen als geest, ziel en lichaam. Adam kon nu kiezen hoe hij verder tot volle wasdom zou komen. Hij kon eten van de boom des levens om een geestelijk mens te worden, maar hij kon ook eten van de boom van kennis van goed en kwaad en werd dan een levende ziel. Via Eva koos hij voor de laatste mogelijkheid en dit werd zijn (geestelijke) dood en ook zijn natuurlijke dood. Zijn leven op aarde was nu aan tijd gebonden. Eva had geluisterd naar de leugenaar, die zei dat ze ook wel als God (geestelijk) konden worden door zelf te bepalen wat goed en kwaad was. Adam en Eva kozen voor de natuurlijke weg. Een doodlopende weg. Jezus is door de H.Geest verwekt en wordt een levendmakende geest en ook de laatste Adam genoemd (1Cor. 15:45). Toen Jezus zijn bediening begon bood de duivel Hem aan om koning van deze aarde te worden. Hij hoefde alleen de satan maar te aanbidden. Maar Jezus wees dit af. Hij koos ervoor het natuurlijke leven af te leggen aan het kruis om zo te komen tot de opstanding uit de doden. Nadat Jezus deze weg gegaan was kon Hij zeggen: Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Hij was gehoorzaam geweest aan de stem van zijn Vader.

1Cor. 15:47 De eerste mens is uit de aarde, stoffelijk, de tweede mens is uit de hemel. 49 En gelijk wij het beeld van de stoffelijke gedragen hebben, zo zullen wij het beeld van de hemelse dragen. 50 Dit spreek ik evenwel uit, broeders: vlees en bloed kunnen het Koninkrijk Gods niet beërven en het vergankelijke beërft de onvergankelijkheid niet.

Ieder mens is geschapen om de werkelijkheid in Christus deelachtig te worden. Een eeuwig leven in gerechtigheid en in eenheid met Jezus. Aan dit werkelijke leven krijgen we deel door het geloof in het offer van Jezus op Golgotha. Wij zijn met Hem gestorven en met Hem opgestaan in het nieuwe leven. Het vleselijke is tijdelijk, het geestelijke is eeuwig.

2. Kaïn - Abel
Kaïn was de eerstgeborene op deze aarde. Zijn broer Abel was de tweede zoon van Adam en Eva. Kaïn was gericht op het natuurlijke, was gericht op deze aarde en offerde van de opbrengst van het land. Abel bracht een offer van het eerstgeboren lam van zijn schapen. Hij had een hemelse visie op het werkelijke Lam Gods.

Heb. 11:4 Door zijn geloof heeft Abel God een offer gebracht dat beter was dan dat van Kaïn. Om zijn geloof verklaarde God hem rechtvaardig (Gnb)

Abel bracht van het beste wat hij had, een offer aan God. Door het geloof bracht hij een beter offer. Maar het natuurlijke stond het geestelijke naar het leven; Kaïn doodde Abel.

3. Ismaël - Isaäk
Abrams oudste zoon Ismaël was een normaal verwekte eerstgeborene. Abram dacht dat hij zelf Gods belofte op deze wijze kon vervullen. Maar dit was niet Gods bedoeling. God werkt op bovennatuurlijke wijze en zò moest Isaäk geboren worden. De belofte werd vervuld dat een onvruchtbare zou baren. Niet de natuurlijke zoon zou erven, maar alleen de naar de geest/belofte verwekte zoon zou erven. Ook hier vervolgde de natuurlijke zoon de zoon die door een ingrijpen van Boven geboren werd. Maar Abraham moest de natuurlijke zoon Ismaël wegzenden.

Gen. 21:9 Toen zag Sara, dat de zoon van Hagar, de Egyptische, die zij Abraham gebaard had, spotted lachte, 10 daarom zeide zij tot Abraham: Jaag die slavin met haar zoon weg, want de zoon van deze slavin zal niet erven met mijn zoon, met Isaak.

God zei tegen Abraham dat alleen de kinderen van Isaäk, nakomelingen van hem genoemd zouden worden. Alleen de geestelijke kinderen, diegenen die geloven, zijn het werkelijke nageslacht van de gelovige Abraham. (Rom. 4:16).

4. Esau - Jacob
Isaäk kreeg twee zonen, Esau de eerstgeborene en Jacob de tweede zoon. God sprak al voor de geboorte dat de eerstgeborene aan de tweede zoon dienstbaar zou zijn. Jacob stelde veel belang in het eerstgeboorterecht. Toen Esau op zeker moment hongerig van het veld thuis kwam, en aan Jacob vroeg om een bord linzensoep, zag Jacob zijn kans schoon. Hij zei: "ja, dat mag je hebben maar verkoop mij dan je eerstgeboorterecht". Esau vond op dat moment het natuurlijke eten belangrijker dan zijn geestelijke toekomst. Hij verkocht zijn eerstgeboorterecht aan Jacob.

Heb 12:16 Laat niemand een hoereerder zijn, of onverschillig als Esau, die voor een spijze zijn eerstgeboorterecht verkocht.

Manasse - Efraim
Jacob geeft een speciale zegen aan Manasse en Efraim, de twee zonen van Jozef, in plaats van aan zijn eigen twee oudste zonen Ruben en Simeon. Ook hier wordt de tweede zoon Efraim, geplaatst voor de eerstgeborene Manasse.

Gen. 48:5 En nu, uw(Jozef) beide zonen, die u in het land Egypte geboren zijn, voordat ik tot u naar Egypte gekomen was, zij zijn de mijne; Efraim en Manasse zullen mij als Ruben en Simeon zijn. 13 En Jozef nam hen beiden, met zijn rechterhand Efraim aan Israëls linkerhand en met zijn linkerhand Manasse aan Israël rechterhand, en hij bracht hen dichter bij hem. 14 Toen strekte Israël zijn rechterhand uit en legde die op het hoofd van Efraim, hoewel hij de jongste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij legde zijn handen kruiselings, ofschoon Manasse de eerstgeborene was. 20. En hij plaatste Efraim vóór Manasse.

Toen Jozef tegen zijn vader opmerkte dat Manasse de oudste was zei Jacob: "ik weet het, maar de jongste zal groter zijn dan de oudste". Jacob werd door de Geest geleid om te doen wat God wilde.

6. Israëlieten - Gemeente
God koos de Israëlieten niet willekeurig uit als zijn volk. Izaak was geboren uit een belofte van God en verder een natuurlijke geboorte. In Izaak was het natuurlijke en geestelijke reeds aanezig. De tweeling die geboren werd uit Izaak en Rebekka geeft het natuurlijke en geestelijke duidelijk weer in de geboorte van Ezau en Jacob (Israel). Uit Israel kwamen de 12 stammen van het volk Israel voort, een schaduwbeeld van de 12 apostelen van het N.T.

Vader - Zoon -  Heilige Geest 
Uit bovenstaande beschrijving kunnen we duidelijk de drie typen onderscheiden van Abraham als God de Vader, Isaak als God de Zoon en Jacob als God de H.Geest. Abraham 'offerde' zijn enige zoon. Isaak liet zich op het 'altaar' leggen. Daarna kon Jacob geboren worden met de belofte van een groot nageslacht. .

7. De natuurlijke mens - de geestelijke mens.
Ieder mens wordt op natuurlijke wijze geboren. Hij of zij maakt dan deel uit van deze schepping. Maar vlees en bloed kunnen het Koninkrijk Gods niet beërven. Ieder mens moet opnieuw geboren worden om het eeuwige leven te beërven. Dankzij Jezus offer op Golgotha kunnen we met Hem sterven aan onze oude natuur en met Hem opstaan in het nieuwe eeuwige leven. Ook hier geldt weer: niet onze eerste natuurlijke geboorte is de werkelijkheid (einddoel), maar onze wedergeboorte opent de poort naar het werkelijke, eeuwige leven.

Nog meer voorbeelden:
 - Het volk Israël trachtte de eerste maal op eigen kracht het beloofde land binnen te gaan. Geloof hadden ze niet, ze wilden terug naar Egypte. Onder leiding van Jozua gingen ze 40 jaar later (een hele generatie van het volk was gestorven) in geloof het beloofde land binnen. Ze konden door de droge Jordaan trekken en de muren van Jericho vielen om.
- De eerste komst van Jezus was een natuurlijke werkelijkheid, Hij kwam als mens, de tweede komst zal geestelijk zijn als Heer en Koning van Gods eeuwig Koninkrijk.
- Misschien mogen we ook zeggen" de eerste 'zoon' van God (Job 1:6; Jes.14:14/15) koos er voor zijn eigen weg te gaan; de tweede Zoon van God was het voorbeeld van volmaakte gehoorzaamheid en gerechtigheid. We vinden dit voorbeeld in de bijbel telkens terug. De eerste zoon van Adam (Kaïn), de eerste zoon van Abraham (Ismaël) en de eerst zoon van Izaäk (Esau), gingen een eigen, natuurlijke weg.

a. Voorbeeld offers - het werkelijke Offer
In het oude testament worden talloze offers beschreven die alle een heenwijzing waren naar het werkelijke Offer dat eens gebracht moest worden. Het Lam dat geslacht zou worden was bekend van voor de grondlegging der wereld. De uitgebreide beschrijvingen in O.T. van de vele offers, geven het belang weer van dit belangrijkste gebeuren in de wereld geschiedenis. Ook hier geldt weer: de schaduwbeelden hebben die waarde, dat uit hen de geestelijke betekenis gezien kan worden.

b. Aardse tempel - Hemelse tempel
De offeranden in het O.T. waren een schaduwbeeld, een voorafschaduwing en symbool van het werkelijke offer van Jezus op Golgotha. Het aardse Jeruzalem is een schaduwbeeld van het hemelse Jeruzalem: de heilige stad die vanuit God uit de hemel zal neerdalen. De tempel in Jeruzalem was een afbeelding van Gods woonplaats bij de mensen. De indeling en ook alle voorwerpen in de tempel hadden een bepaalde geestelijke betekenis als een kopie van de werkelijke tempel. Het voorhangsel in de tempel was een schaduwbeeld van de scheiding die er was tussen God en de mens. De zonde, de natuurlijke ongelovige mens maakte scheiding tussen God en de mensen. Toen Jezus zijn lichaam en bloed gaf voor de zonde der wereld was het zonde probleem opgelost en als beeld daarvan scheurde het voorhangsel in de tempel van boven naar beneden. Jezus zei voor zijn sterven dat de aardse tempel afgebroken moest worden en de offerdieren joeg Hij met een zweep de tempel uit. Hij zou in drie dagen een nieuwe tempel doen herrijzen. Hij bedoelde een geestelijke tempel

Mat. 27:51 En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde van boven tot beneden in tweeën, en de aarde beefde, en de rotsen scheurden,

Op de aarde was het schaduwbeeld zichtbaar maar de werkelijkheid geschiedde in de hemel: de mens kon weer een relatie hebben met God. De werkelijke tempel is de tempel van de H.Geest, de Gemeente. God woont door de H.Geest in de Gemeente van Jezus Christus, in het hart van ieder wedergeboren mensenkind.

1Cor. 6:19 Of weet gij niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont, die gij van God ontvangen hebt, en dat gij niet van uzelf zijt?

De werkelijke tempel, waar God wilde wonen, was het hart van de mens die naar zijn beeld geschapen was.

Joh 2:19 Jezus antwoordde en zeide tot hen: Breekt deze tempel af en binnen drie dagen zal Ik hem doen herrijzen. Maar Hij sprak van de tempel van Zijn lichaam: de Gemeente.

Het duurde 40 jaar voor de tempel en geheel Jeruzalem verwoest werden, nl. in het jaar 70 n. Chr.(vergelijk de uittocht uit Egypte en intocht in het beloofde land. Ook die werden 40 jaar uitgesteld).

c. Aartsvaders - Apostelen
Israël kreeg, als type van de H.Geest, een groot nageslacht. De twaalf zonen, de twaalf aartsvaders, waren de oorsprong van het volk Israël. Toen het volk Israël uit Egypte, door de woestijn naar het beloofde land trok, was het uitgegroeid tot een zeer groot volk.

Han. 7:8 En Hij gaf hem (Abraham) het verbond der besnijdenis; en aldus verwekte hij Isaak en besneed hem op de achtste dag; en Isaak verwekte Jakob en Jakob de twaalf aartsvaders.

De poorten van het aardse Jeruzalem droegen de namen van de twaalf aartsvaders.

Ez. 48:31 de poorten der stad dragen de namen der stammen Israels;

In het N.Testament zien we duidelijk de vorming van de Gemeente van Jezus Christus. De twaalf apostelen werden op de pinksterdag vervuld met de H.Geest. Ze brachten het Evangelie van de verlossing in Christus. Het schaduwbeeld had afgedaan, de werkelijkheid was in Christus. De boodschap luidde: "laat u verlossen uit dit verkeerde geslacht". Juist op dat moment waren er Joden uit alle volken van de hele wereld in Jeruzalem bijeen. In hun eigen taal hoorden ze de boodschap van het Koninkrijk Gods. De boodschap was dan ook wel heel anders dan hij was voordat Jezus stierf. Maar door de prediking van de apostelen en hun volgelingen is het evangelie verbreid over een belangrijk deel van de toen bekende wereld. Het hemelse volk van God werd zichtbaar. Het hemelse Jeruzalem werd zichtbaar. Zoals het aardse Jeruzalem gedragen werd door de namen van de twaalf aartsvaders, zo werd het hemelse Jeruzalem gedragen door de namen van de twaalf apostelen.

Op. 21:14 En de muur der stad had twaalf fundamenten en daarop de twaalf namen van de twaalf apostelen des Lams.

Ook hier weer schaduwbeeld en werkelijkheid

d. Het aardse Jeruzalem - Het Hemelse Jeruzalem.
In de brief aan de Galaten wordt nog eens duidelijk uitgelegd wat het verschil is tussen het tegenwoordige Jeruzalem met een natuurlijk volk en het Hemelse Jeruzalem, een volk uit de geest geboren. Abrams eerste zoon Ismaël was op natuurlijke wijze verwekt. Hij was geboren uit de slavin Hagar. De naam Hagar betekent: berg Sinai in Arabië. De berg Sinai brengt slaven voort. De Sinai, de wet is het symbool van het tegenwoordige Jeruzalem, dat in slavernij is. Het Joodse volk leeft in slavernij, onder de wet omdat ze niet geloven in Jezus als Verlosser.

Gal. 4:22.(Hb). Er staat namelijk in dat Abraham twee zonen had, één van zijn jonge slavin Hagar en één van zijn eigen, vrije vrouw Sara. 23 Dat Hagar een kind van Abraham kreeg, was een natuurlijke zaak. Maar Sara kreeg pas een kind nadat God het aan Abraham had beloofd. 24 Hieruit blijkt dat God twee keer een verbond met de mens heeft gesloten. Het ene op grond van een wet, het andere op grond van een belofte. 25 Het verbond van de wet werd gesloten op de berg Sinaï (of de ‘berg Hagar’ zoals de Arabieren zeggen). En de slavin Hagar is het symbool van het tegenwoordige Jeruzalem, de moederstad van de Joden. Haar kinderen leven allemaal onder de slavernij van de wet. 26 Maar onze moederstad is het hemelse Jeruzalem en zij is vrij; zij is geen slavin van de wet.

Het hemelse Jeruzalem zal als een stad (Gemeente) neerdalen uit de hemel. (Op. 21:10). Ook hier zien we weer dat het natuurlijke Jeruzalem een schaduwbeeld is van de werkelijkheid. De werkelijkheid komt van God uit de hemel. Jezus zei: Ik ben van boven en gij (het natuurlijke Joodse volk) zijt van beneden (Joh. 8:23). Jezus zei tegen de Joden jullie hebben de duivel tot vader en willen de wil doen van jullie vader en Mij doden (Joh.8:44). Het schaduwbeeld van de Gemeente, de Joden en verder iedere ongelovige hebben de duivel tot vader en willlen zijn wil doen.

Tenslotte staat er nog een waarschuwing. De zoon geboren onder de wet, de natuurlijke eerst geborene vervolgde vroeger al de zoon die geboren was naar de belofte. De wettische mens, natuurlijke mens zal altijd moeite hebben met de geestelijke mens, die leeft vanuit de vrijheid in Christus.

Gal. 4:29. Zoals de zoon van de vrije vrouw vervolgd werd door de zoon van de slavin, worden nu de mensen die uit de Heilige Geest geboren zijn, vervolgd door hen die onder de slavernij van de wet leven.(Hb)

In zijn prediking openbaarde Paulus het evangelie van de waarheid, de nieuwe mens door het geloof in Christus. Hij kreeg veel tegenstand van de natuurlijke, wettische mens. Zo moet ieder kind van God rekening houden met tegenstand uit kerken en kringen waar onder de wet geleefd wordt. Waar men vasthoudt aan het schaduwbeeld en niet leeft vanuit de werkelijkheid die in Christus is. Gods woord zegt duidelijk dat we als Christenen niet onder de wet kunnen leven. We mogen/moeten de wet voor dood houden en ons laten leiden door de H.Geest, in de liefde van Christus.

30 Maar in de Boeken staat dat Abraham de slavin en haar zoon moest wegsturen, want de zoon van de slavin mocht de erfenis niet delen met de zoon van de vrije vrouw. 31 Nu, broeders, wij zijn geen kinderen van de slavin, die zich aan de wet moeten houden. Nee, wij zijn kinderen van de vrije vrouw. 1. Christus heeft ons dus de vrijheid gegeven. Dat is pas echte vrijheid! Laat u die niet ontnemen door weer een slaaf van wetten te worden.

Ieder kind van God moet een strijd voeren tegen zijn oude natuur, welke hem telkens terug wil brengen onder de wet ofwel wil laten steunen op het schaduwbeeld. Vertrouwen op een schaduwbeeld is een vorm van zelfrechtvaardiging en als zodanig een plaatsing buiten het nieuwe leven in Christus. In Christus Jezus zijn we een nieuwe schepping. Het eerste, het natuurlijke is voorbij gegaan en het nieuwe in Christus is gekomen.

De wet - de vervulling in Christus
In de wet, de tien geboden, wil God als het ware duidelijk maken welke eisen hij stelt aan de mens. Alleen door de gehele wet na te leven kan aan die eisen voldaan worden om rechtvaardig te leven. Mozes zegt dan ook: "gij zult dit niet kunnen". Maar het volk zegt: "wij zullen de wet houden". Ze vertrouwen op zichzelf en niet op God.

Gal. 5:4 Als u probeert het met God in orde te maken door de wet (of een deel) te houden, hebt u de band met Christus verbroken; u wijst daarmee Zijn genade van de hand.

Ook de besnijdenis wordt door Paulus gezien als een wet. Als men dit schaduwbeeld handhaaft, wordt de verlossing in Christus te niet gedaan. De mens probeert telkens weer zichzelf te rechtvaardigen. Onze oude, natuurlijke mens, tracht telkens weer zekerheden te vinden in de natuurlijke of in de schaduwbeelden. Paulus leefde voor zijn bekering onder de wet, dus volgens de regels van het oude testament. Het resultaat was dat hij Jezus vervolgde. Later zag hij in dat de werkelijkheid in Christus was en verkondigde hij Jezus als de enige weg tot de Vader.

ik heb de gemeente fanatiek vervolgd. Aan wat er in de wet over gerechtigheid staat, voldeed ik volkomen. Maar wat mij winst was ben ik omwille van Christus als verlies gaan beschouwen. Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. Het kennen van Christus Jezus, mijn Heer, overtreft immers alles. Omwille van Hem heb ik alles prijs gegeven; ik heb alles als afval weggegooid.(Fil 3:6)

De macht dezer duisternis.
 De duivel is de wereld beheerser dezer duisternis. Hij zal alles doen om deze wereld in zijn greep te houden. Hij wil ook dat de mens zal kiezen voor deze in zonde gevallen wereld. Door de (oude) natuur van de mens kan hij invloed uitoefenen op ieder mens. Alleen een wedergeboren Christen die zijn oude leven voor dood houdt, is voor hem onbereikbaar (de doop!). De duivel probeert telkens weer om de mens te laten kiezen voor zekerheden uit de natuurlijke wereld. Voor onze oude mens is dat veel gemakkelijker dan om een leven te leiden uit geloof. Een truc die de duivel veelvuldig gebruikt is, om de schaduwbeelden uit het oude verbond/testament, als de werkelijkheid voor te stellen. Reeds in de eerste gemeenten trad vermenging op tussen de schaduwbeelden en de geestelijke werkelijkheid, bv. door het houden van de joodse wetten en de besnijdenis. Paulus heeft telkens weer gewaarschuwd voor deze valse leraars, die de gemeente zouden binnen dringen. Natuurlijke mensen die de (G) geest niet hebben. Daardoor zijn er in de loop der eeuwen veel aardse zekerheden de kerk binnen geslopen. In de middeleeuwen was het zeer duister. Tijdens de Reformatie (Luther e.a) is er veel 'vuil' weggedaan. Maar niet alle gesneden beelden en gewijde palen zijn verdwenen.

Natuurlijke zekerheden en 'gesneden beelden'.
Rituelen, symbolen en zichtbare afbeeldingen staan tegenwoordig weer volop in de belangstelling. De joden, die niet in Jezus geloofden, werden door Hem als kinderen van de duivel aangewezen. (gij hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen, Joh.8:44). Toch wordt er nog vaak gesproken over gods volk. Termen als 'onze oudste broer' worden veelvuldig gebruikt. Als we wederom geboren zijn is Jezus onze oudste broer. Hij is de eerstgeborene van de ganse nieuwe schepping (Col. 1:15). Hij noemt ons zijn broers, dus is Hij onze oudste broer. De Gemeente van Christus is uit God geboren. Dus onze oorsprong is uit God, onze wortels zijn dus in Hem. (Joh. 1:13). Het is voor de ongeestelijke mens moeilijk om de werkelijkheid te zien .

1Cor. 2:14. Maar de natuurlijke mens begrijpt niet de dingen, die des Geestes Gods zijn; want zij zijn hem dwaasheid, en hij kan ze niet verstaan, omdat zij geestelijk onderscheiden worden. (svv).

Als de vrijheid en werkelijkheid in Christus in de kerk belemmerd wordt, door schaduwbeelden, heeft men de neiging om deze leegte op te vullen, door steeds meer natuurlijke hulpmiddelen te zoeken. Denk aan sabbats/zondags heiliging, onbijbelse christelijke feesten vieren, het toepassen van de kinderbesprenging i.p.v. de bijbelse doop door geloof en onderdompeling, het vasthouden aan O.T. 'verbonden' (i.p.v. het nieuwe verbond), de geestesgaven worden verwaarloosd of in het geheel niet praktiseren. Als de werkelijkheid in Christus buiten gesloten wordt, kan de Heilige Geest niet werken. De kerk ondergaat dan steeds meer de invloed van de wereld of houdt zich krampachtig vast aan wetten, tradities, gewoonten, zelfs geboden wat wel en niet mag. Soms komt er veel pracht en praal in de kerk of neemt men andere wereldse hulpmiddelen te baat, de nadruk komt op het sociale vlak te liggen. Als de waarheid niet meer gezien wordt, is de weg vrij voor veel meningsverschillen. Alle energie wordt gestoken in het zoeken van 'natuurlijke' oplossingen, die geen werkelijke oplossing brengen. Alleen een uitstorting van de Heilige Geest, de geest der Waarheid, zoals tijdens Het Pinksterfeest, doet de vrijheid in Christus terugkeren. De eerste  gemeente had alles gemeenschappelijk, een teken dat men totaal gericht was op de dingen die boven zijn en niet op de dingen die op de aarde zijn. Iedere opwekking is weer een Pinksterfeest. Als de doop een realiteit in ons geworden is, zijn we een totaal nieuwe schepping. Het eerste, het natuurlijke, de oude mens, het schaduwbeeld is voorbij gegaan.
Wij zullen zijn 'als Christus'!

```````````````````````````````
Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping, het oude is voorbijgegaan,
(2Cor. 5:17).

=======================

M.Pr. Mei.'10

↑ Terug naar boven