Geestelijke onderwerpen

Welkom

op de site van Mart Prins

Bijbelstudies

over belangrijke bijbelse onderwerpen

  1. Avondmaal
  2. De Christelijke Doop
  3. Israel en de Gemeente
  4. Israel
  5. Schaduwbeeld en werkelijkheid
  6. Valse leer van de R.K. kerk
  7. Verbond in ref kerk

[javascript protected email address]

Avondmaal!

Wie heeft de Here Jezus genodigd voor het avondmaal.

Van Pascha naar Avondmaal.
In Luk.22:8 staat beschreven hoe Jezus zijn discipelen op pad stuurt om het pascha te bereiden. Hij geeft duidelijk aanwijzingen waar ze een 'bovenzaal' zullen vinden. Het slachten en het eten van het paaslam was voorde joden een herdenking van de uittocht uit Egypte, de uittocht uit het diensthuis, de verlossing uit de slavernij. Het paaslam was tegelijk een heenwijzing naar het werkelijke Paaslam dat op Gogotha geofferd zou worden. Het was het laatste pascha (pesachmaal) dat gevierd zou worden. De volgende dag zou het werkelijke "Paaslam" geslacht worden.
Omdat de heenwijzing (of het schaduwbeeld) na Golgotha verviel, (het schaduwbeeld was werkelijkheid geworden), ging Jezus de pascha viering omzetten in een gedachtenismaaltijd. Een viering om nooit meer te vergeten maar om telkens te herdenken. Hij nam een brood en zei: "dit is mijn lichaam dat voor jullie verbroken wordt, eet allen daarvan". Daarna nam Hij de beker met wijn en zei: "dit is mijn bloed, drinkt allen daaruit. Doe dit tot mijn gedachtenis". Ze moesten deze 'maaltijd' telkens herhalen om niet te vergeten, dat Hij zijn lichaam en bloed in de dood had gegeven. Dit is de enige viering die in het N.T. die alle feesten van het O.T. vervangt! In geloof zijn we met Hem gestorven. Ook onze oude mens zouden wij voor dood moeten houden. Een ieder die dit gelooft heeft in Christus een nieuw leven ontvangen. Hij is wederom geboren.

Voor wie was de gedachtenis maaltijd?
Jezus had gevraagd om het paasmaal te bereiden, daarvoor moest eerst het lam geslacht worden. Zoals iedereen die geloof hechtte aan het pesachmaal en daaraan deelnam, zo zou ook iedereen die geloofde in het werkelijk geslachte Lam, deel moeten nemen aan het gedachtenis maal. In de meeste geloofsgemeenschappen spreekt men over het avondmaal of het breken van het brood. De R.K. kerk noemt het de eucharistie (overigens met een onbijbelse betekenis). Ook Judas, die Jezus verraden zou, werd door Jezus niet uitgesloten. De discipelen konden niet in het hart van Judas kijken. Paulus zei later "ieder onderzoeke eerst zijn eigen hart en neme daarna deel aan het avondmaal". Niemand kan in het hart van een ander kijken om vast te stellen of hij deelneemt tot een eigen oordeel. Hij of zij is zelf verantwoordelijk voor het wel of niet deelnemen aan het avondmaal. Judas geloofde niet in Jezus. Hij dronk zichzelf een oordeel. Wie in openlijke zonde leven, moeten door het toepassen van kerkelijke tucht, buiten de gemeente gesteld worden en kunnen niet aan het avondmaal deelnemen.

Wie mag de viering leiden?
In veel kerken zijn in de loop der eeuwen steeds, meer of minder strenge regels vastgesteld voor die gelovigen die aan het avondmaal mogen deelnemen. Men dacht op die wijze een 'zuiverder' klimaat te kunnen scheppen. Lidmaatschap van de kerk, doop, openbare geloofsbelijdenis, uiterlijke leefwijze zijn bepalend voor deelname. Het geloof in Jezus offer alleen was niet voldoende. Vaak was de 'geloofsbelijdenis' waardoor men ook de door de eigen kerk vasgestelde leer aanvaardde als de werkelijke bijbelse leer, de belangrijkste voorwaarde voor deelname. Men aanvaardde dan meteen de wettische voorwaarden die door de kerk geleerd werden.
         In het nieuwe testament lezen we niets van deze regels. Diegenen die tot geloof gekomen waren braken het brood aan huis. De huisvrouw of huisvader zal het brood en de wijn rondgedeeld hebben. Het moeten dus heel kleine groepen geweest zijn. Misschien niet groter dan een gezin. (ook het pesachmaal werd per gezin gevierd, kleine gezinnen konden het samen vieren). Er worden ook geen voorwaarden vermeld aan wie het brood moest breken en de wijn uitgieten. Alleen een besnedene kon deelnemen aan het pesachmaal. N.T. gezien is dit een besnedene van hart, een wedergeborene, dat is ieder die gelooft dat Jezus voor hem gestorven en opgestaan is. Iedere gelovige is dus uitgenodigd.
        We zien, dat ook bij het avondmaal menselijke overleveringen en wettische regels zijn ingeslopen, zodat de ene gelovige bepaalt of een andere gelovige mag deelnemen. Wie uit een ander kerkgenoodschap komt bv.moet dat eerst melden. In sommige kerken gaan door deze menselijke regels, weinig mensen aan het avondmaal. En elke wettische regel, hoe klein ook maakt ons meer of minder los van Christus (Gal.5:4). Een gelovige kan alleen z'n eigen hart onderzoeken! 
                                 Iedere gelovige is uitgenodigd en kan dus deelnemen omdat Jezus gezegd heeft: "doe dit tot mijn gedachtenis". (Luk 22:19).

                                                                                                                                   ******************************

M Pr. Dec. 2011


 

↑ Terug naar boven